Ταγματάρχης Ιωάννης Βελισσαρίου

Ο ήρωας μαύρος καβαλάρης Ταγματάρχης Ιωάννης Βελισσαρίου και το άλογο του ο “Μαύρος”

Ο Ιωάννης Βελισσαρίου ( Πλοέστι Ρουμανίας, 26 Νοεμβρίου 1861 – Κρέσνα, 12 Ιουλίου 1913) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ήρωας των Βαλκανικών Πολέμων.

Διακρίθηκε ιδιαίτερα στη Μάχη του Μπιζανίου όπου η ελληνική νίκη οφείλεται στην αποφασιστικότητά του, ονογκάζοντας τον οθωμανικό στρατό να παραδοθεί άνευ όρων.

Ο Βελισσαρίου αναδείχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της Στρατιωτικής Ιστορίας της νεότερης Ελλάδας.

Σκοτώθηκε στη Μάχη της Κρέσνας τις τελευταίες ημέρες του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου.

( Ήταν παντρεμένος με τη Χαρίκλεια Βελισσαρίου, την οποία γνώρισε και νυμφεύθηκε στη διάρκεια της υπηρεσίας του ως Δημαστυνόμος στη Σκόπελο.

Από το γάμο τους απέκτησαν έναν γιο, ο οποίος πέθανε σε ηλικία δύο χρόνων, λόγος για τον οποίο ο Βελισσαρίου το 1912-1913 φέρει πένθιμη κορδέλα. Συγγαμβρός του ήταν ο Συνταγματάρχης Ιωάννης Παπακυριαζής).

Το άλογο του Βελισσαρίου

”Είχε τον πιστόν του σύντροφον και εις τον δεύτερον πόλεμον ο Βελισσαρίου. Το μαύρο άλογο με την ουράν η οποία έφθανεν έως τα πόδια. Η κοτσίδα της τσούπας, έλεγαν τα παλληκάρια του. Ήτο η αδυναμία του καβαλλάρη Βελισσαρίου, ο αγαπημένος <<ΜΑΥΡΟΣ>>.

Πόσες φορές επέρασε σαν αστραπή δίπλα από τον θάνατον. Και πόσες φορές είδε τον μαύρον του να αφρίζη.

Με τον μαύρον του ο Βελισσαρίου έφυγεν από το Ασβεστοχώρι, έφθασεν εις την Γκιουβέσναν και κατόπιν στο Κλέπι.

Πρό των υψωμάτων του 605 ο μαύρος του ετραυματίσθη. Επήρεν ένα διαμπερές τραύμα εις την κοιλίαν. Προς στιγμήν εγονάτισε και έπειτα ωρθώθη.

-Βάστα ρε μαύρο, λέει ο καβαλλάρης του σχεδόν δακρυσμένος.

Ανέβηκε καβάλλα εις ένα λόφον. Ο μαύρος αρχίζει να τρέμη. Ο Βελισσαρίου πηδάει κάτω. Οι εύζωνοι τρέχουν να τον περιποιηθούν, φωνάζουν απηλπισμένοι΄- ένα γιατρό, έναν αλμπάνι.

Τα μάτια του μαύρου θολώνουν, το αίμα τρέχει με ορμήν.Το αίμα της κοιλιάς το συντροφεύουν τα δάκρυα του Βελισσαρίου. Δύο ολόκληρες ώρες έμεινε κοντά του, έπεσεν επάνω του, τον εφίλησε, έκοψε μερικές τρίχες από το κάτω μέρος της ουράς του και τις έβαλε σ΄ενα παλαιό φουσκωμένο πορτοφόλι που είχε.

Όταν κατόπιν τον ερώτησε ο υπασπιστής του γιατί έκοψε το κάτω μέρος της ουράς, απάντησε :

– Γιατί αυτές οι τρίχες εσκούπισαν την Μακεδονία, την Ήπειρο και μου είνε ιερά σαν τα μαλλιά του παιδιού μου.

Καυμένε μαύρο, πόσες φορές αγκαλιασθήκαμε στον θάνατο. Έπέρασες τώρα πρώτος, ποιός ξέρει…..

Και εσκούπισε τα αχόρταγα και λαμπερά του μάτια ”

( η φωτογραφία είναι από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους ΓΑΚ, και το κείμενο από το περιοδικό της πολεμικής βιβλιοθήκης της Ακροπόλεως 1913. ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΤΟΥ ΗΡΩΟΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ )

Από την δημοσιευση του Συναδέλφου ΚΏΣΤΑ ΤΣΙΠΑ.

Άρθρα δημιουργήθηκαν 60

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχετικά άρθρα

Ξεκινήστε να γράφετε τον όρο αναζήτηση επάνω και πατήστε enter για Αναζήτηση. Πατήστε ESC για ακύρωση.

Επιστροφή επάνω